tomboves

Er zijn mensen die altijd midden op een foto staan. Mij kom je ofwel achteraan tegen, ofwel aan de rand, omdat het nét niet is gelukt om op tijd uit beeld weg te lopen.
Het leven bracht me naar een hutje op een berg. Op 1375 meter hoogte en een uur rijden na het laatste stoplicht. Hier denk ik in mezelf heel wat af! Onzin vooral, natuurlijk. Niks van belang. Hoewel "denk ik af" eigenlijk al een leugen is, want de apenkermis in mijn hoofd komt zelden tot een conclusie. Toch wil ik alles over bijna alles weten en daar vind ik in mijn oerpaleis voldoende ruimte voor. Het had ook heel anders kunnen lopen.
 Het leven is goed voor mij. Daarom post ik elke week een blog: op zaterdagmiddag, maar pin me daar niet op vast.